Czarna róża

[Darogan]

Wolny jak wilk , który cieszy się każdą chwilą swego życia.. a jednocześnie taki bezradny, spojrzał ostatni raz w stronę swego domu , przymkną oczy na chwile.. czas w drogę..
Pognał w stronę zachodzącego słońca.. gdzie już nikt go nie odnajdzie. Gdzie żywot jego się dokona..

Dotarł do miejsca swego spoczynku.. wyją miecz którego ostrze lśniło w świetle księżyca
Obrócił w swoją stronę.. i jak nigdy zadał jedno skuteczne pchnięcie..

Upadł na ziemie.. w krwi.. powoli serce przestaje bić..
Oddech płytki.. coraz słabszy..
Czarną zbroje która przyodział.. żałoba.. czy może szczęście..
Wolności.. czy może przegrana..

Na wszystkie pytania czas zna odpowiedz.. co się wydarzy, co się wydarzyć ma.. czas pokaże..