zapomniec...
czasem tak trudno... Zwlaszcza pamietajac co bylo, jest i bedzie. Pamietajac to wszystko, czego sie nie przezylo. Za wszelka cene chcac zapomniec. Byc... czym? Zlepkiem slow i zdarzen? Zlepkiem snow i wizji? Zdarzeniem? Napewno Pamiecia... Dlatego.. chac zapomniec, czym sie stane? Bedac Pamiecia, a zapominajac bede... paradoksem? A moze chora wizja samozaglady? Egoistyczna wersja przetrwania... Bedac wsrod szeregu szalencow, slyszacych glosy... ale bedac kims wiecej, mogac dotknac te glosy, przestawic je do innej czesci mojego.. ciala? Ciala zbudowaanego ze slowa?
Zburzonego przez slowa...
Zamienione w slowa...
Piekne slowa...
Magią slow...
Milczący Wędrowiec przystanął gwałtownie, widząc przed drzwiami Wieży coś, co możnaby nazwać...Widmowym Impem. Eteryczne, kruche ramię drżało, ignorując oblewające je leniwie promienie zachodzącego słońca.
(...)
- Kim jesteś? - zapytał Alfa spokojnie, rejestrując każdy szczegół wyglądu istoty
- Pamięcią kosiarza
- Kosiarza?
- On ma wiele imion...Ja go nazywam kosiarzem. W tym świecie zwą go Netherilem...
- Pamięć Boga Śmierci?
(...)
- Wyrzucił Cię? - podniósł brwi tak wysoko jak to było możliwe. Wyrzucić swoją pamięć? W końcu to...bóg...
- Chciał zapomnieć co będzie... - odpowiedziało smutno stworzenie
- Wrócisz?
- On nie chce
(...)
- Naucz mnie zapomnieć to, co będzie. Ty pamiętasz dużo. Pamiętasz to co było i jest. Nie pamiętasz tego, co się wydarzy. Pokaż mi. Naucz mnie - nalegał ten dziwny rozmówca, patrząc się szklanymi oczyma w twarz Alfy
Nie wiedział, jak. Nie wiedział dokładnie dlaczego...Opowiedział mu to wszystko. Opowiedział Przemiany, pierwsze, kolejne...Opowiedział o obrazach przenikających przez siebie, zasypujących go deszczem barw...Każdego dnia, po przebudzeniu...Opowiedział o Dwóch Pamięciach syntezujących ze sobą, rozdzierających mózg na dwie części.
...A On słuchał.
(...)
- Stanę się Słowem - szepnął nagle
- Wtedy zapomnisz?
- Tylko w Nocy... Chcesz współistnieć ze mną? Ty też zapomnisz...Przecież chcesz.
Chciał. Ale nie był niczego pewien. Jak zwykle w takiej sytuacji zdał się na Panią. Promienie księżyca przebiły skrzydła, zatańczyły na spiczastów uszach, odbiły się od wielkich oczu...
(...)
Bestia charknęła. Potem znowu i znowu. Z mozołem przyzwyczajała swoje struny głosowe do w miarę artykułowanej mowy...
- Jesteś?
- Tak... - jego głos wibrował w głowie, drażnił instynkt
- Czym jesteś?
- Słowem...
- Pamiętasz?
- Tylko to, co chcieliśmy...
- Zdecydowałem.
- Ugryź...
(...)
I wszystko przestało się liczyć. Miał Szczenię. Pamięć Boga Śmierci - Netherila, który chciał Zapomnieć. [/i]
Wow... :) Macie fotki? :P
Kap fotki nie odzwierciedlilyby tego :P na poczatku wogole bylem impem, tylko ladnie przemalowanym... koncept wszystkich kwestow przyszedl w jakies 30 sekund i rozwijal sie przez calutki czas :P pozatym moje kwesty nie sa widowiskowe... zreszta je tylko mozna ladnie opisac, wtedy dopiero sa interesujace....