Niebo było krwisto czerwone, lekki wiatr wiał od strony lądu i nawet na taką odległość było czuć smród rozkładu i palonego mięsa. Mashhad nakazał sternikowi zatrzymać się i zanurzyć kotwicę. Zawiesił młot na plecach i wyciągnął lunetę. Przetarł okular przyrządu końcem płaszcza i spojrzał w kierunku miasta. Widok był przerażający. Dawna świetność Miasta Bogactw przemijała na jego oczach. To, czym kiedyś był przepych i piękno, obracało się w brudną, śmierdzącą ruinę wypełnioną złem. Złem czystej postaci. Widział chodzących, po niegdyś pięknych brukowanych uliczkach, zombie i ożywieńców. Widział zastępy bezgłowych wojowników, kościanych magów wydających im bezgłośne polecenia samym skinieniem trupich palców, upiornie maszerujących kościanych wojowników, dzierżących w trupich dłoniach zardzewiałe sejmitary i dziurawe tarcze. Widział przechadzających się między nimi przerażających samym widokiem Lichów, z wolna rozglądających się wokoło, rozkoszujących się widokiem plagi zniszczenia, jaką zasiali w niegdyś tym spokojnym mieście.
- O wielki Methestelu miej nas w swej opiece!
Odwrócił wzrok, splunął w morską toń i zacisnął zęby. Krople potu ociekły mu po plecach. W pośpiechu cisnął rękawicami w ładownie i drżącą dłonią ponownie przyłożył lunetę do oka. Spojrzał.
Widział jak między drzewami przepełzają dziwne kreatury otoczone aurą zepsucia tak mocną, że wszelka roślinność wokoło usychała, zamieniając się w martwą susz. Widział upiorne istoty w długich sukniach, unoszące się parę stóp nad ziemią, przerażająco szybko.
Ręka zaczęła drżeć bardziej. Pośpiesznie zapalił fajkę i łyknął głębszego z flaszki rumu sternika. Spojrzał. I zobaczył to czego obawiał się najbardziej. Na najokazalszym budynku miasta, gdy niegdyś pracowali wielcy magowie, zobaczył strugi krwi ociekające po ścianach, na rogach budynku umiejscowione czarne kotlarze wydzielające kłęby czarnego, śmierdzącego dymu. A na środku dachu budynku, na krwistym pentagramie stał czerwony portal, energetyczny wir, chroniony przez demony. Majestatyczne, ogromne, przerażające demony o skrzydłach czarnych, przepalonych piekielnym ogniem.
Nie chciał przyglądać się dalej. Rzucił lunetą o pokład statku i upadł na kolana. Pochylając głowę, zamknął oczy i złożył dłonie
- Andarienne Methesteli ! Andarienne... Nastał dzień próby. Dzień testu wiary i odwagi. Methestelu daj mi siłę i odwagę! Daj nam wszystkim siłę i odwagę byśmy byli w stanie ochronić niewinnych przed niechybną zgubą. Byśmy razem stanęli naprzeciw siłom Daywadosa! Byśmy odparli tę nieczystą inwazję godnie przeżyli te chwile.
Pełne łez oczy wpatrywały się jeszcze w ląd a widok przeklętego miasta przepełniał bólem. Wstał.
- Do Trinsic sterniku! Do Świątyni Methestela! Należy coś z tym zrobić...
- Aye Aye kapitanie!
Szum fal i odgłosy mew zagłuszały powoli dźwięk płonących kotlarzy i energetyczny szum portalu, zapach bryzy morskiej dusił powoli smród zgnilizny i rozkładu. Smród, którego nigdy nie zapomni...
...rzadko piszę takie rzeczy ale siakos mnie tak ruszyło by cos w końcu z tym miastem zrobić :P Przeczytałem wszystko od Sapkowskiego i napisałem nieco, może komuś się spodoba.
Możemy se zrobić niezłego questa. A jak odbijemy miasto to można by pokombinować by miasto zostało miastem zakonnym :)
zakonnym? apf ;p,nekromanci opanowali miasto i nie zamiezaja sie z niecgo wyniesc ;[
Cytat: "PatroL"zakonnym? apf ;p,nekromanci opanowali miasto i nie zamiezaja sie z niecgo wyniesc ;[
...to bedzie quest koedukacyjny :P i zapewne jakies pkpkpkpkpk :P
...a na powaznie to mozemy sie calkiem niezle pobawic przy tym kiedys.
...Zapraszam.
NIE BEDZIE ;P
My sie napocilismy :> i neee oddaaamyyyy :>
khyhy na powaznie to fajny pomysl i fajnie opisane wiec: czekamy czekamy :>