Dochodziła godzina dwudziesta. Fale obijały się o brzegi południowej wyspy Jhelom.
W ogrodzie jak zwykle grobowa cisza, pusto. Idealne miejsce dla artysty. Znudzony bard siedział pod drzewem i monotonnie grał na swej lutni. Ta sama pieśń ! W kółko to samo! NIe zniosę tego, i ten ogród, ta pustka doprowadza mnie do szału! - marudził bard- Dzień w dzień to samo...
Grajek rozmyślał jak umilić sobie mozolne ćwiczenia i wpadł na pewien pomysł.
Przecież w mojej skrzyni od lat zalega ogromna ilość kwiatów - mówił do siebie -
gdyby je tu przenieść, moja mozolna nauka nabrała by nowych kolorów !
Bez wahania grajek pobiegł do ratusza miasta Jhelom gdzie spotkał Burmistrza.
Po długich rozmowach Burmistrz zaakceptował ten pomysł.
Oj ile to nasz grajek potu wylał, ile serca w ogród włożył. Lecz dotknięty twórczą ręka Dalii
boski ogród stworzył.
ps. Wiem, że nie mam talentu do pisania ale warto było to napisać, aby do ogrodu może ktoś zawitał
Enkil Chiquita - dzięki za współprace